Etikete göre gösterilenler babalar ve çocuklar kampı

 Şehirde doğmuş, büyümüş; hayatında köy, köy havası, ekmeği, peyniri; otlayan hayvanı, yer sofrasını görmemiş biri için bu yazacaklarımı yaşamak nasıl bir mucize tahmin edemezsiniz; sadece deneyimleyerek anlayabilirsiniz. Dilerim bu yazıdan sonra size de bir kapı aralanır.

Arkadaşımın sosyal medyasında #kampagidelimmibaba etiketi ile paylaşımlar gördüm; içimden de neden “baba” acaba dedim. Sonra unuttum gitti.

Kategori Gittik

Babam bana kampa gideceğiz dediğinde pazartesiydi. Çok heyecanlanmıştım. Cuma günü alışverişe çıkıp eksikleri tamamladık. Cumartesi saat 5.30’da uyandık. Arabaya inip yerleşelim derken saat 06:00 olmuştu. Yol 3 saat sürdü. Kamp alanına varmadan bir yerde durup mola verdik. Sonra Koca Yayla’ya (kamp alanımız) doğru yola koyulduk. Aslında Sinekli Yayla’ya gidecektik ancak Volkan Abi sabah yaptığı keşifte, yaylada bulunan tüm düzlük yerlerin tomruklarla kaplı olduğunu, ağaç seyreltmesi yapıldığını söyleyip rotamızı yakında bulunan Kocayayla olarak belirledi.

Kategori Gittik

Her şey evlilik yıldönümümüzde gerçekten bize özel bir şey yaşamak istediğimizi fark ettiğimizde başladı. Herkesin yaptığı gibi bir restauranta giderek kutlamak istemedik. Üstelik Aras da bizimle olsun istedik. Hem daha önce @kampagidelimmibaba ekibiyle seyahat eden arkadaşlarımızın önerisi hem de internet araştırması sayesinde Volkan ile telefonda tanıştık. Bizlere gerekebilecek tüm bilgileri en ince detayları ile anlattı. Tabi artı ve eksileriyle…

Kategori Gittik

Lüle Ailesi olarak, ağustos ayı aktivite programına aldığımız 29-30 Ağustos Sakarya Çardacık yaylası aile-çocuk kampına bir hafta kala düşüp bileğimi burktuğumdan, kamp planlarını iptal edince "okullar pazartesi günü açılıyor hafta sonu ne yapalım" derdine düştük. Yüz yüze eğitimin başlayamayacağını bildiğimizden çocukları evden en azından o hafta sonu için uzaklaştırmak istiyorduk. Aklımıza gelen çeşitli aktivitelerden kalabalık nedeniyle korona riski var diye diye vazgeçerek haftayı perşembe gününe getirdik. Temiz hava ve doğa ile kalabalıklardan uzak olarak baş başa kalınabilecek tek yer olan kampa bensiz gidilmesine karar verdik.

Kategori Gittik

Haftalarca evde geçen izole bir dönemden sonra hafta sonu kampa gitmenin fikri bile ruhumuza iyi geldi. Hazırlıklar tamamlanıp yola çıkılınca sanki aylardır uzak kaldığımız evimize dönüyormuş gibi bir coşkuyla sarmalandık. Her aşaması ne mutlu ki artık rutine binmiş. Birlikte kamp yapacağımız arkadaşlarla belirlenen yerde bir araya gelip tanışmak , birlikte yayla yollarını tırmanıp kamp yapacağımız yere varmak ve maceraya başlamak.

Kategori Gittik

 

Uzun bir aradan sonra nihayet yeniden katılımcılarımızı karşılamak üzere heyecanla bekliyoruz limonata gibi bir yaz sabahında. Hazırlıklarımız tamam. Birer  birer geliyor aileler. Herkezde bir heyecan bir mutluluk. Ne kadar özlemişiz birlikte doğada olmayı, sıcak sohbetleri. Kamp katılımcılarımızın çoğu yabancı değil; ya daha önce Permakamp'a gelmişler, ya kampagidelimmibaba kamplarına katılmışlar, ya da onlarla beraber gelmişler. 

Kategori Gittik

Bahar ve yazı aynı anda yaşayabileceğimiz yaylaların başında gelir Menekşe Yaylası…İzmit’te hava ne olursa olsun, 1050m yükseklikteki bu yayla kendi mevsimini kendi ayarlar. Bunu yaylaya çıkış yolundaki su birikintilerinden yazın ortasında bile hissedebilirsiniz. Güneş almayan kısımlar hiç kurumaz. Bu yollara girdiğimiz anda macera başlar ve elbirliği ile tüm konvoyu güvenli bir şekilde yaylaya ulaştırmaya çalışırız. Ufak tefek sıkıntılar yaşansa da, bakir doğaya ulaşmak için çekilen her türlü zahmete değer.

Kategori Gittik

Şükürler olsun ki tekrar düşüyoruz yollara, kavuşacağız dostlarımıza ve bizi oralarda sükunetle bekleyen güzelim doğaya…Pırıl pırıl bir günün sabahında yine birer ikişer buluşma noktasına ulaşıyor araçlar… Herkesin yüzünden, gözünden, hareketlerinden ne kadar heyecanlı oldukları ve içinden geçmiş olduğumuz dönemden aşırı sıkıldığı okunuyor. Henüz hala yaylaya ulaşmamış olsak da orada olmak, birlikte karşılıklı kanlı canlı sohbet edebilmek bile herkese iyi geliyor.

Kategori Gittik

@judith_malika_liberman 'a uyduk Gps i kapattık, hadi bir de Atlas Dergisi yıllarından bu yana pek çok yolculuğumuza ilham veren @ozcanyuksek 'in otoyollarla ilgili yazdıkları eklendi. Ne mi oldu? Kaybolduk. Ama her kayboluş bir yol bulur kendine nihayet. Sislerin arasından ırmakların, göllerin, dağların o saatteki büyülü manzaralarınin yanından geçerken aklımdan neler geçti en çok sen bilirsin @caglapinar75 .

Kategori Gittik
Cumartesi, 19 Ağustos 2017 20:27

19-20 Ağustos - Samandere / Kocayayla Çocuk Kampı

Ünzevi çam ağaçları ve mistik dokusu ile en sevdiğimiz yaylaların başında geliyor Kocayayla...Yol ve hava şartları elverdiği sürece gitmekten sıkılmayacağımız ve her defasında yeni keşifler yapabileceğimiz bir yer...Yine aynı duygular içinde toplanma bölgesinde ekip buluşmaya başlıyor. Navigasyonun farklı rotalar vermesine rağmen ufak gecikmelerle ekip tamamlanıyor ve kalabalık bir konvoy olarak 10:15 civarı tırmanışa geçiyoruz. Hava şartları mevsime göre oldukça iyi ve yağış beklemiyoruz. Ancak bir kaç gün evvel Marmara Bölgesi'nde etkili olan yağışın izlerini görmek mümkün.

Yaklaşık yarım saatlik tırmanışın ardından kamp bölgemize ulaşıyoruz. Yaylanın girişinde güneş ve aralıksız akan çeşme bizi karşılıyor. Gece yağan çiğ toprakta günün ilk ışıkları ile parıldıyor ve hava yavaş yavaş ısınıyor. Belli ki gece bir miktar soğuk olacak. Rakım 1500m.

Tuvalet bölgesi ve kamp alanını belirledikten sonra keyif içerisinde çadırlarımızı kurmaya başlıyoruz. Bu sırada bizim kamp yaptığımız bölgenin karşı yamacındaki tepelere doğru küçük bir yürüyüş yapıyorum ve offroad tutkunlarının doğaya verdiği zarar canımı sıkıyor. Kendilerinden sonra gelen kampçı ve doğa meraklılarına bıraktıkları ortam gerçekten içler acısı...2 tonluk araçlar ile endemik çimenin üzerine çıkarak adeta tüm yaylayı kırbaçlamış, tamiri çok zor olan yaralar açmışlar toprağa...Bu zihniyetin doğa dostu olduğuna inanmak gerçekten zor...Bu ortamı sadece kampçılar değil, otlamaya çıkan hayvalar da kullanıyor ve elbirliği ile maalesef doğal yaşama zarar veriyoruz. Farkındalığın artması ve hassasiyetin oluşması lazım, aksi takdirde çok yakın gelecekte bu güzelim yaylalar birer toprak ve çamur gölü haline gelecekler.

Güneş yavaş yavaş yükseliyor ve biz yürüyüşümüz için hazırlanıyoruz. Rotamız Şehirli Yayla...Neredeyse tüm grup yürüyüşe katılıyor ve tempolu bir yürüyüşün ardından yaylaya ulaşıyoruz. Yayla ortasında hayvanların da kullandığı çeşmeden sularımızı tazeliyor ve bir miktar dinleniyoruz. Bu sırada ormandan gelen bir hayvan sürüsü ile karşılaşıyoruz, hayvanlar da bu kadar kalabalığı görünce biraz ürküyorlar ancak yine de su kaynağını ortak kullanarak herkes susuzluğunu gideriyor. Ekip dönüş yoluna geçiyor ve daha hızlı bir tempo ile kamp alanımıza dönüyoruz. Minikler bir miktar yoruluyorlar ancak yine de enerji zirvede ve kamp alanı etrafında koşuşturmalar, oyun kurmacalar devam ediyor.

Akşama hazırlanmak adına odun toplamaya çıkıyoruz, çocuklarımız da bu aktiviteye kendi çaplarında katılarak kaydadeğer katkılarda bulunuyorlar. Dere kenarında yerde keşfettiğimiz bir ağaç kökünü 4-5 kişilik bir grupla ateş yakacağımız bölgeye taşıyoruz. Bu kütük bizi 2-3 saat idare eder. Bu sırada katılımcılarımızdan Mehmet Bey, ateş ile ilgili kısmı üstleniyor ve görkemli bir kamp ateşi yakıyoruz. Yavaş yavaş yemekler pişiriliyor ve ikramlar başlıyor...Aramızda kısır ustaları bile var ;) Yemeğin ardından ateş başı sohbetimiz gecenin geç saatlerine kadar devam ediyor ve sonrasında çadırlarımıza çekiliyoruz. Hava beklediğimizden daha iyi...

Keyifli bir uykunun ardından sıkı bir kahvaltı yapıyoruz ve ardından çocuklar yürüyüş için hazırlar bile...Bu seferki rotamız Güneyli Yayla ve sonrasındaki maceralı orman yolu...Ekibin bir kısmı aynı yoldan geri dönerken, bir kısmı ile ormana dalıyoruz. İnişler, çıkışlar, sık çalılar ve zorluk derecesi biraz daha fazla olan bir parkuru keyif içerisinde tamamlayarak kamp alanımıza dönüyoruz...Artık yavaş yavaş eve dönüş ve toplanma hazırlıkları başlıyor. Tekrar Kocayayla'ya gelmek için buradan şimdilik ayrılmak zorundayız istemeyerek olsa da...

Vedalar zor oluyor her zamanki gibi ancak biliyoruz ki bir dahaki kampta tekrar birlikte olacağız.

Sevgiler,

Volkan Üstün

Kategori Gittik
Cron Job Starts