Kocayayla. En çok sevdiğimiz yayla. Geçen yıl karlar bize izin vermediğinden gidememiş sonrasında da kısmet olmamıştı. Bu yıl herhalde çok özlediğimizden uygun zamanı kolladık ve yaylamıza ulaştık. Mayıs ayında Düzce bölgesinde zaten hep yağışlı hava uyarıları ile kampa gidiyoruz. Fakat yerel şartlar sürekli değişik oluyor. Havanın çok enteresan dinamikleri var.

Kategori Gittik

19 Mayıs bu yıl Perşembe gününe rastladı. Cuma izin alabilenler ile 2 gece konaklamalı kamp hayalimizi gerçekleştirmek yolundayız. Ama bizim gibi düşünen  ciddi bir kalabalıkta varmış. Sonrasında da değiik bir şey yaptık. Hafta sonu gelebilenler de bizde hafta sonu size katılalım deyince 3 gece konaklamalı muhteşem bir kamp ortaya çıktı.

Kategori Gittik

Yeniokul velileri ile daha önce Kocayaylaya gelmiştik. Fakat tabii muhteşem etkisi ve doğası sebebi ile yine gelmek istemişler. Yine yolumuz kocayayla. Hava çok güzel. Tecrübeli veli fazla olunca artık daha hızlı hazırlanabiliyoruz.

Kamp alanımız, deremiz yerinde. Fakat Offroad araçları girmiş geçen haftalarda yaylaya. Ortalığı mahvetmişler diyebilirim. Endemik bitkilerin olduğu alanlarda geri dönülmez tahribatlar yaratmışlar. Buna birde Ormancıların ağaç kesimi sırasında açtıkları yolları ekleyin. Kocayaylada zarar büyüyor bence.

Kategori Gittik
Cumartesi, 07 May 2016 10:11

7-8 Mayıs 2016 Kocayayla Çocuk Kampı

 Yılın ilk kocayayla kampı. Mayıs başı olduğundan güneşli bir hava olsa bile gece soğuk bekliyoruz. Öyle de oldu. Gece sular donmuştu. 4 derece ölçen olsada bazı anlarda sıfırın altına düştüğünü tahmin ediyoruz.

Kategori Gittik
Perşembe, 01 Ekim 2015 22:35

Su diyarı pırlantalar ülkesi Kaçkarlar

Kampa gidelim mi baba ile Kaçkarlar'da olağanüstü yedi gün geçirdik. Bu kampa ilişkin söylenecek çok şey var, öncelikle yaşları 4 ila 11 arası değişen çocukların doğaya uyumu ve bu görece zor coğrafyada, büyüklere nazaran dayanıklılıkları, yedi aylık fena halde hamile Meltem'ciğimin kaprissizliği ve rehberimiz Alpay’ın yetkinliği, doğadaki rahatlığı ve çocuklara olan güveni  beni en çok etkileyen şeydi.  Kaçkarlar'ın sihiri öncelikle su, görmeseniz bile sesini duyduğunuz, yağmur yağmasa bile ıslaklığını hissettiğiniz su. Sonra çiçek denizi, burnunuza dolan çiçek kokuları, çiçek tozları. Binbirçiçek dağları ve duman.

Kategori Blog

Bu ikinci Kaçkarlar kampında sayımız biraz daha az. Havaalanında bizi çamlıhemşine götürecek araçlarımızda buluştuk. 2 saat içinde öğlen yemeğini yediğimiz yerdeyiz.Bu sefer programı biraz değiştirdik. Verçenik yerine kale yaylasına gitmeye karar verdik 2. Gün. İlk gün yine Gobaca dağ evi. Ama bu sefer hepimiz aynı evde kalıyoruz. Önceki kampın aksine açık havada başladık. İlerleyen zamanlarda neler olur bilinmez. Ertesi gün kale yaylası gezimizi uzun bir yürüyüşle tamamladık. 2003 yılında Tatos Gölünden (sanırım) çıkıp saatlerce yürüyüşten sonra gelip sığındığımız imamın evini gösterince Uğur bir garip oldum. Taş evleri gözümüze kestirdik. Birsürü yaşayan çatı taş ev var. Çayımızı içtikten sonra Kale’ye çıktık. Dik tırmanışta çocuklar oldukça başarılı idi.

Kategori Gittik

Uzun bir aradan sonra üçüncü kez Doğu Karadeniz'e bir gezi yapıyoruz. İlkini 2007 yılında çocuksuz bir çift olarak motosikletle yapmıştık İkincisini 2009 yılında arabayla oğlumuz Ardıç henüz 4 aylıkken Çamlıhemşin merkezli gerçekleştirdik. Bu kez Kampa Gidelim mi Baba? grubuyla 20'ye yakın çocuk 40 kişilik bir toplulukla 14-21 Haziran 2015 tarihleri arasında yine Çamlıhemşin ve Kaçkarları hedef aldık. Bu son maceramız uzun dağ ve patika yürüyüşü ağırlıklı bir gezi oldu.

Kategori Gittik

Kurşunlu köyünün yollarını bu kez Meşe Palamudu okulunun velileri, öğrencileri, öğretmenleri ve yöneticileriyle tuttuk. Yaşları küçük bu misafirlerimizi yine macera dolu bir kamp bekliyordu.

Kategori Gittik

Yaz kamplarımız başlamadan son mayıs kampımız Kırıntı. Senede 2 kez gelmeden edemiyorum. Birde eylül çivarı böğürtlen ve elma için geliyoruz buralara. Yollar beklediğimden bozuk. Yer yer arabalar takılıyor ve zorlanıyoruz. Ama hiçbiri engel değil. Bir ara arkadakileri beklemek için arabadan indiğimde çok yeni ayak izleri görüyorum. Bir Ayı ‘ya ait. Toprak yoldan orman içine çark etmiş.

Kategori Gittik

Çiğdem yaylası kamp macerasını yazma görevi bu sefer bana ait. Özellikle yazmak istedim çünkü bu Erin doğduğundan beri O’nsuz yaptığımız ilk kamp. Nisan ayından beri her hafta sonunu kampta sonra da yazı Dedetepe’de geçiren oğlumuz isyan bayrağını çekti bence bu sefer : "siz gidin ben anneannemle kalacağım” dedi. Biz de kabul ettik. Perşembe akşamından kendisini anneannesine uğurlayıp işlerimizi toparlayıp Cuma akşamı hazırlanıp Cumartesi sabahı eski günlerdeki gibi gün doğumunda yola çıktık.

Kategori Gittik
Sayfa 1 / 2