Cumartesi, 29 Temmuz 2017 20:25

29-30 Temmuz - Menevşe Yaylası Çocuk Kampı

Tabiata verdiğimiz zararların etkilerini geçtiğimiz günlerde İstanbul'da yaşadığımız fırtına ve sel felaketi ile bir kez daha tecrübe ettik. Normalde birkaç gün durmaksızın yağacak yağmur ve dolu, sadece birkaç saatte yağdı. Bu yağışın yol şartlarını etkileyebileceğini düşünerek cuma günü akşamüstü keşif amaçlı yola çıktım. Yollarda yağışın sebep olduğu derin yarıkları gözlemlemek mümkündü. Bahçecik üzerinden yaylaya devam eden yol üzerinde yer yer su birikintileri olmakla birlikte, geçişi engelleyecek temel bir sorun yok gibiydi. Ta ki yaylaya varmaya 1km kalana dek...Ağaçların arasından keyifle seyir halinde iken bir anda anlamsız bir açıklık ile karşılaştım ve zemin, binek bir aracın zorlanacağı boyutta balçık olmuştu. Bölge yerlilerinden bir adamın, yaylaya bu kadar yakın bir yere tarla açma ?! çabasıymış meğer bu talanın nedeni. Ciddi bir ağaç kesimi yapılmış ve yağmur direk toprakla buluştuğu için zemini oldukça yumuşatmıştı.
Aracımı güç bela bu çamurdan çıkardıktan sonra, bir sonraki gün gelecek olan grubu buradan nasıl geçireceğimi düşünmeye başladım. Dozer şoföründen yolu bir miktar düzlemesini rica ettim ve yayla yoluna tekrar koyuldum. Bu mevsimde her zaman olduğu gibi kekik kokusunu içime çekerek, bir kez daha burada olduğum için çok şanslı olduğumu hissettim.

Her zamanki yerimize kamp alanını planladıktan sonra, gündelik işlere koyulup sabah erken uyanmak üzere çadıra geçtim. Güneşin doğmasına yakın hafif bir serinlikte uyanarak hemen toplanma bölgemize doğru hareket ettim. Birkaç aile toplanma bölgesine ulaşmıştı bile..Çocuklar sabah mahmurluğunu üzerlerinden atmaya çalışıyor, bu sırada da gittikçe kalabalık bir grup haline geliyorduk. Nihayet saat 10:00 civarı ekip tamamlanarak 15 araçlık bir konvoy olarak yola koyulduk. Kalabalık grupta hızımızı en yavaş ve arazi şartlarına en uygun olmayan araca göre ayarlarız ve yine öyle yaptık. Yaklaşık 45 dk sonra balçıklı bölgeye geldik, nisbeten düne göre daha iyi durumda idi. Ancak yine de tedbiri elden bırakmayarak araçların tek tek ve kontrollü şekilde bu bölgeyi geçmelerini sağladık.

Önümüzde eğlenmemiz ve keşfetmemiz için bir sürü yeni şey bizleri bekliyordu. Aileler çadırlarını kurarken, çocuklar birbirleriyle iletişimlerini hızla artırıyor, arkadaşlıklar ve oyunlar kuruluyordu. Doğanın insanlar üzerindeki pozitif etkisi ve şehir kalabalığından uzaklaşmanın verdiği rahatlama ile herkesin keyfi yerinde gözüküyordu.

Kamp yaptığımız bölge, yayla evlerinin bulunduğu yere yaklaşık 2km uzaklıkta. Hem yayla evlerini hem de bölgedeki diğer güzellikleri görmek adına yürüyüş hazırlıkları başlıyor. Kimi çocuklar uçurtmalarını açmış, gökyüzüne salmışlar bile..

Yürüyüş için katılım yüksek ve herkes istekli bir şekilde yola koyuluyoruz. Düzler bölgesi, papazın çayırı, menevşe yaylası rotasını izleyerek kamp alanına dönüyoruz..İlk defa deneyenler ile birlikte 6km'lik inişli çıkışlı bir parkuru sorunsuz tamamlıyoruz ;)

Ateş ve akşam yemeği hazırlıkları başlıyor, bu sırada dinlenmek isteyenler biraz uzanarak akşamüstü serinliğinde kestiriyorlar. geride kalanlar ile odun için ormana dalıyoruz. Orman İşletme Müdürlüğü seyreltme çalışması yapmış ve yerde birçok kuru kütük buluyoruz ve saat 20:00 civarında tüm katılımcıları çevresinde toplayacak kamp ateşimiz kendini gösteriyor. Gece boyunca sohbet ve miniklerin şaşkın soruları ile geçiyor. Tabi ki gece yürüyüşü olmazsa olmazlardan...Bir başka keyfi var, lambalar kafada 1-2km kadar yürüyoruz, çoğu zaman lambalarımız kapalı...Ay yarım olmasına rağmen çok güzel aydınlatıyor geceyi ve gözlerimizi karanlığa alıştırmaya çalışıyoruz.
Günün yorgunluğu yürüyüş sonrası kendini daha çok hissettiriyor ve birer ikişer çadırlara çekiliyor insanlar. Çiğ var ancak hava hala iki haneli derecelerde...

Güzel bir uykunun ardından her zamanki gibi ilk uyanan çocuklar oluyor. Bazı ailelerin erken ayrılması gerektiğinden onları uğurluyoruz öncelikle. Sonra biz de kahvaltı ve ufak bir toparlanmanın ardınan, bu sefer ters yönden yayla yolunu yürümek üzere yola çıkıyoruz. Ekip biraz daha küçük ancak oldukça azimli. İlk yokuş bir solukta çıkılıyor. Bu taraftaki yürüyüş rotasının bir şansı da, yolda karşılaştığımız meyve ağaçları...Kimi ekşi kim tatlı erikler, fındık ağaçları, dağ çilekleri vs. Gönlümüzce topluyoruz ve yiyoruz. Kamp alanına döndüğümüzde yorgunluğumuz yok denecek kadar az. Tekrar görüşmek dilekleri ile birer birer kamptan ayrılıyoruz.

Doğa tüm sihrini yine yapmış ve bizi büyülemeyi başarmış olarak dönüyoruz evlerimize ve tabi ki bir daha ne zaman buluşacağımızın hesaplarını yaparak...

Sevgiler,

Volkan Üstün

Kategori Gittik
Cumartesi, 22 Temmuz 2017 20:34

22-23 Temmuz Delmece Yaylası Çocuk Kampı

Saat sabahın 09:00'u ancak şehir merkezinde sıcaklık 26 derece ve rahatsız edici bir hava var...Belli ki gün içerisinde 35'leri görecek. Ama bizim keyfimiz yerinde çünkü yine yayla yollarındayız. Ekip her zamanki gibi dakik şekilde buluşma yerinde, son eksiklerimizi tamamlıyor ve planladığımız zamanda konvoy halinde yola koyuluyoruz. 

Delmece Yaylası ormaniçi yolu, virajlı asfalt bir yol. Keyifle tırmanırken sıcaklık yavaş yavaş düşüyor. Yaylanın hemen girişindeki taş ocağı şantiyesi canımızı sıksa da varış noktasına ulaşmanın huzuruyla daha önceden kamp yaptığımız bölgeleri kontrol ediyoruz. Rüzgar kuvvetli ancak güneş tepede ve tüm yakıcılığı ile yükseliyor. Kendimizi hemen yaylanın sonlarına doğru çeşmeye yakın bir bölgeye ağaçların altına atıyoruz. Çadırlar ve arkadaşlıklar kuruluyor ve ardından birşeyler atıştırıyoruz.

Sırt çantalarımız ve ufak tefek malzememizle yürüyüşe hazırız. Çocuklar her zamanki gibi koşturarak ön saflarda yerlerini alıyorlar, tıngır mıngır yıkık köprüye doğru yürüyoruz, sonraki hedef şifalı su...Su kaynağı bulunduğumuz bölgeden yaklaşık 1-1,5km uzaklıkta ve ağaçlar içinde ilerlediğimiz iki üç iniş çıkıştan oluşan toprak bir yol. Suya vardıktan sonra ünzevi ağaçların altına yatıyoruz, çocukların keyfi hala zirvede. Ağaca tırmananlar, yapraklarla oynayanlar veya yere yatarak uyuma numarası yapanlar :)

Dönüş yolunda biraz da akşam için odun hazırlığı yapıyoruz. Ekip halinde ormana giriliyor ve gecelik odun toplanıyor. Ateşimiz yanmaya hazır akşam yemeklerini hazırlama telaşı başlıyor. Bu sırada çevremiz irili ufaklı çadırlarla doluyor. Belli ki aşağıda bunalanlar deniz yerine yaylayı tercih etmişler. Kısa sürede onlarla da kaynaşıyoruz. Çocuklar yavaş yavaş uykuya çekilmeden evvel gökyüzü cisimlerini inceliyoruz birlikte, sonrasında da ertesi gün planları yapılıyor. Bir kısım arkadaş sabah vakitlice ayrılacağını belirtince kalanlarla ertesi gün planlanıyor ve gece yarısı herkes çadırına çekiliyor. Çocuklar çoktan mışıl mışıl uyuyorlar.

Ertesi sabah obamız inek sürüsü istilasına uğruyor ve çan sesleri ve bağırışmalar içerisinde uyanıyoruz. Sürüyü bizim bulunduğumuz bölgeden geçiren bir çobanın homurtuları ve hayvanları kontrol etme çabasının yanında bizim çocukların şaşkın bakışları birbirini izliyor. Neyseki vukuatsız toparlanıp yollarına devam ediyorlar. 

Güzel bir kahvaltının ardından kararlaştırdığımız gibi yayladan ayrılarak araçlarla Çifte Şelale'nin yolunu tutuyoruz. Birkaç arkadaş şelalelerin görülmeye değer olduğunu söylüyor ancak pazar olması dolayısıyla oldukça kalabalık. Yine de biz keyfini çıkarıyor ve hatta birkaçımız suya bile giriyor. Sonrasında buz gibi dere içerisinde gözleme yiyerek çaylarımızı yudumluyoruz. 

Birbirimizle tekrar görüşmek dilekleri içerisinde araçlarımıza binerek evimizin yolunu tutuyoruz. Kampa katılarak kendilerinden birşeyler paylaşan tüm katılımcılara teşekkürler.

En yakın zamanda yeni bir kampta görüşmek dileğiyle,

Sevgiler,

Volkan Üstün

Kategori Gittik

Harika bir kampın 2.günündeydik.Bu defa 2.gün uzun yürüyüşüne katılmayalım dedik. Rüzgar’a sorduk yürüyüşe çıkalım mı diye. Hayır dedi. Bizde kahvaltıdan sonra toparlanıp gitme planları yaparken Alpay Rüzgar’a ne söylediyse artık, Rüzgar koşarak yanımıza geldi ve ‘Anne anne benim montum nerde, ben yürüyüşe çıkıyorum hadi sizde gelin dedi ve ardından bizde yürüyüşte sıramızı tuttukJYürüyüş dönüşü ben kamp yerine daha çabuk varmıştım.Orkun ile Rüzgar yürüyüşte biraz arkalarda kalmışlardı. Herkes çadırını ve malzemelerini toplayıp dönüş yoluna çıkmaya başlamıştı. Ben çadırı toplamakta maalesef biraz aheste davrandım.

Kategori Gittik

Son iki yıldır düzenli olarak doğada kamp yapmanın çadırda yatmanın nasıl olacağını düşünüp duruyorum. Araştırıyorum, evdeki ahaliyi yokluyorum. Nelerden vazgeçemeyiz?  Sınırımız nedir? Yaşamadan bilemeyiz deyip 9 yaşındaki oğlum ve ben yola çıktık. Çok hazırız biz bu kampa! Tüm hayal gücüm, oyunlarım, masallarım cebimde kamptaki çocuklarla eğleneceğiz, ben çok hazırım. Aylar öncesinden hazırım hatta.

Kategori Gittik

Bu yılın bayram haftası. Katılımcılar çoğunlukla tecrübeli ve daha önce çok kez kampımızı tecrübe etmiş katılımcılardan oluşuyor. Bunun hem faydası hem de zorlukları var. Kamp katılım oldukça geçen yıllardan herşeyi bilen çocuklar sanki dün de buradalarmış gibi hayatlarına başlıyor. Ortalıkta çocuğumu gördünüzmü diyen ebeveynler.

Kategori Gittik

Bu yılın bayram haftası. Katılımcılar çoğunlukla tecrübeli ve daha önce çok kez kampımızı tecrübe etmiş katılımcılardan oluşuyor. Bunun hem faydası hem de zorlukları var. Kamp katılım oldukça geçen yıllardan herşeyi bilen çocuklar sanki dün de buradalarmış gibi hayatlarına başlıyor. Ortalıkta çocuğumu gördünüzmü diyen ebeveynler.

Kategori Gittik

Şimdi hatırladığımızda o kadar etkili gelmiyor ama 2. Kamp tam bir fırtına ile başladı. Önceleri sadece bir yağmur geçip gidecek diye hazırlandık. Haziran ayı böyle işler her yıl yapıyor. 10 dk lık bir yağış bizim kaçacağımız bir yağış değil tabii. Çıktık koştuk eğlendik.

Kategori Gittik

Yaz döneminde ‘Kampa Gidelim mi Baba‘ kurucusu sevgili Alpay Oğuş Dedetepe Çiftliği’nde çocuklu aileler için kamplar düzenliyor. Yaz boyunca Dedetepe Ekolojik Çiftliği’nde çocuk kampları devam ediyor. Bu kamplara aileler ve çocuklar birlikte katılıyorlar. En büyük kazanım kamp ve çiftlik hayatını öğrenmek, içimizdeki ebeveyni yeniden keşfetmek ve çocuklarımızla keyifli vakit geçirmek.

Kategori Gittik

Her yıl gitmezsem kendimi eksik hissetiğim koylerden kırıntı zamanı yine. Buluşma sonrası eksikler ve doğruca yaylaya kamp alanımıza. Hava yükseldikçe soğuyor ve güneş yüzümüze yüzümüze bizi ısıtıyor. Bu güneş indiğinde hava soğuyacak demek.

Kategori Gittik

Bu senenin en güzel tarihlerinden. Çocuk bayramına rastlayan Çocuk Kampı. Bundan daha iyisi olabilirmi. Zaten akktılımcılarda bunu kanıtladı. Çok kalabalık bir katılımcı sayısı ile yaylaya tırmandık. Hava yağışlı olacak diye katılımı iptal eden kampcılar yok. Hava bulutlu ama yağış baskısı yok.

Kategori Gittik